ای ماه بایست تا نگاهت بکنیم
گاوی، شتری ذبح به راهت بکنیم

خورشید که چادرشب از سر انداخت
شرمنده که بایِست سیاهت بکنیم

مسلم سلیمانی – 8 اردیبهشت 1392

یک سال روزها به سختی گذشتند.

تنها تو مرا به خلوتت بردی،.... تو

غم های مرافقط تو، می خوردی،... تو

من قطره به قطره آب می رفتم تو

خاکسترداغ، درمی آوُردی تو

با بیست نخ ازبرادرانت دیدیم

نه فارس، نه لر، نه ترک، نه کُردی، تو

امابه زبان گرم مادرزادیت

گفتی که تو زنده باش و پس،...مُردی تو

مسلم سلیمانی

این روزاپی یه خونه بایه همخونه می گردم

منوبی گریه بفهمین من یه عمره دردکردم

میشه وقتی خسته میشی ازهمه بیزارباشی

بری زیرچتربارون دنبال دیوارباشی

توی لحظه هام که باشی پرازعاشقونه میشم

امااین فقط توخوابامه دارم دیوونه میشم

یه پای عاشقی ما داره انگاری می لنگه

منومی ترسونی ازعشق که یه دل داری وسنگه

مسلم سلیمانی – فروردین 92

*دوشنبه داشتم از جلو اداره پست رد می شدم. هوایی شدم رفتم دفترچه خدمتم رو گرفتم و حالا با دو تا بازوی واکسن خورده و کلی مهر و امضاء دفترچه کامل شده؛ فقط مونده یه گواهی فراغت از تحصیل که تحصیلات تکمیلی و آموزش دانشکده مون خیلی اذیتم کردند. اونم درست شد بریم یه هوایی به سر کچلمون بخوره، بلکه حالمون عوض شد. تا خدا چی بخواد؛ برگردم برای ادامه نحصیل یا ...
* عیدمون هم که این جوری تموم شد... . "عباس جان" روحت شاد. هرگز فراموش نمی شی!!!

نه شب‌ها روزدارند و نه روزاخوب شب میشه
عزیزم بی‌تو اینجامن فقط جونم به لب میشه

میون این همه آدم دلم دنیایی ازحرفه

درسته؛ هرکه بامش بیش همون اندازه هم برفه

توباشی کاش باشی توکه حالم حال خوبی نیست

نباشی سالهای من عزیزم سال خوبی نیست

بگوحرفات، لبخندات، غم قلبم رو بِستونه

توکه باشی،.. بهارمن شروعش از زمستونه

28 دی ماه 1391
شعرازمسلم سلیمانی

نمی گویم فراموشش مکن، گاهی به یاد آور

اسیری را که میدانی نخواهی رفت از یادش

عاشق اصفهانی